Jasmin: Und dänn hämmer ja wellä mit em Zug uf Goa!
Philipp: Ou ja, genau. Bis mir im Fall nu scho diä Tikets ghaa händ. Das isch doch in Madurai gsii!
Jasmin: Jetzt muesch der voorschtellä, das isch so ä rächt groossi Stadt, grossä Tämpel, heiss schtickig und mega vill Lüüt. Eigentlich möchtsch am liäbschtä dä ganz Tag im klimatisiertä Hotelzimmer bliibe und erscht mit em Sunneundergang use. Zerscht muesch sowisoo usäfindä, wo dä Bahnhof isch.
Philipp: Also nei, zerscht muesch ämal wüsse, was d’überhaupt wetsch. Also Zugsnümmerli, Datum, Ziit und alles. Aber Du kännsch eus ja fäng, Reisebüro chunnt nöd in frag, das muen jetzt eifach ohni gah, das machts ja uus.
Jasmin: Also simmer is Internet und händ nacheme Ziitli au diä richtig Isebahnsiite gfunde.
Philipp: Diä Siite isch gar nöd schlächt gmacht gsii. Hetsch sogar chönnä s’Bileet onlein bschtellä.
Jasmin: Nach öppä sächs mal probiärä hämmers uufgäh und mösä iigsee, das es ohni indischi Kreditchartä nöd gaht.
Philipp: Also hämmer eus än Zäddel usä gschribä mit äm Zugsnamä, sinnere Nummerä, am Datum und dä Fahrziit. Bis mir nur scho tschägget händ, was es alles für Klassä gitt!
Jasmin: Und wo mär das alläs ändlich ghaa händ, hämmer chönnä luegä, wiä tüür das öppä chunt.
Philipp: Also am gliiche Tag hämmmer das grad chönnä vergässä…
Jasmin: …und am Morgä isches sowisoo aagnähmer gsii vo dä Tämperatuur här. Aber vor dä zänne muesch au nöd deht sii. Da schaffäd i de Regäl no nöd vill.
Philipp: De vom Hotel isch ächt nett gsii. Mir händ em gseit, er söll än Taxi choo lah für an Bahnhof.
Jasmin: Er hätt grad gseit, das chämmi vill z’tüür und isch grad mit usä choo zum ämmänä Tuktuk-Fahrer z’rüefe. Er hätt sogar für eus dä Fahrpriis verhandlet.
Philipp: So billig simmer nachär niämeh gfahre.
Jasmin: Ich säge dir, Tuktuk fahre, da muesch eifach iischtiigä, fescht hebä, augä zue machä und erscht wider uuf tue, wänn er dä motor wider abschtellt. Susch überläbsch das nervlich nööd.
Philipp: Ou ja, öppis isch au kuul. Bi dä Schlaglöcher manöfrieräds immer so mit irenne drüü redli, das sii vorne möglichscht sanft dävoo chömmed und du hinne uf dä Hinderachs hollsch dr än Bandschiibevorfall.
Jasmin: Und dänn am Bahnhof staasch so deht und muesch zerscht mal luege, a wellä Schalter. Zum Glück isch au ä chli öppis uf änglisch aagschribe gsii. Z‘erscht simmer i sonnäs zweischtöckigs Gebäude unne inne, will deht öppis vo wäge Tiket gschtande isch. Aber das Gebäude isch eigentlich absiits vom Hauptgebäude gschtande.
Philipp: Mir isch das ä chli koomisch vorcho und wärend d’Jasmin aagschtande isch, bin ich mal is Hauptgebäude überä go luegä. Deht hätts im Näbetrakt u vill Schalter ghaa, elektronischi Aazeigä und alles, fasch wiä bi eus. Ok, mir sind falsch, hanni dänkt und bin d’Jasmin sofort go hollä.
Jasmin: Dänn simmer deht aagschtande und händ dänn aber erfahre, das mir doch wieder i das zweischtöckige Gebäude müend, aber obä inne. Da bi ihrä chömmed mer nur Lokalbileet über.
Philipp: Also mir wider zrugg.
Jasmin: Und dänn simmer ja obe eifach mal aagschtande. Öppe viär Schalter sind offe gsii, eine für Gruppäreisä, diä andere eifach so.
Philipp: Und wärend em aaschta hätt d’Jasmin gmärkt, das all andere mit emänä Formular aaschtönd.
Jasmin: Dänn hämmer gseh, das es hinnä a dä Wand äso Formular hätt. So eis hämmer dänn gholt und händs aafangä uusfüllä. Zum Glück hämmer eus so vorbereitet ghaa. Das Formular isch gsii wienäs Gsuech. Du häsch alles müesä wüsse zum uusfülle. Nümmerli, Zugsnamä, Datum, Reiseziit, vo wo nach wo dä Zug fahrt und wo du dänn zueschtiigsch und so.
Philipp: Es hätt scho so Tafle a dä Wand ghaa, aber alles in Kanada, ihrer schpraach. Mir hettäd kei schance ghaa, überhaupt use z’finde, öb das Züüg sind oder so. Ich weisses eigentlich hütt no nöd.
Jasmin: Und dänn simmer mit dem Gsuech wider aagschtande. Irgendwänn simmer drah cho und mir händ em euse Zäddel unedurrä gschobä und er hätt dänn meh oder weniger diä infos i sin Kompi ghäckt. Nach paar Minutä luegt er eus ah und seit, de Zug seg voll.
Philipp: Es isch äso en koomische Momänt entschtande, wo niemärt öppis gseit oder gmacht hätt. Er hätt so in Kompi gluegät, als wüsst er i somennä fall au nöd, was machä. Ich han mir eifach gseit, da gahsch nöd wäg bevor diä Tikets häsch und i dem Moment seit d’Jasmin: „Can you help us, please?“
Jasmin: Und dänn hät er aagfange mega umätöggelä wiä wild. Bis er en möglichä Zug gfundä hätt.
Philipp: Irgend öppis vo wäge Waiting List zwei hätt er no gseit. Ich han probiärt es paar mal nah z’fröögä, was das jetzt für eus bedüüted und alles wo er immer gseit hätt isch gsii, „no problem“ und äs gächi ja no lang bis mer gönd und darum segs keis Problem.
Jasmin: Er hätt diä neue Datä uf euses Gsuech gkritzlet mit dä uuffordärig, mir sölled das jetzt nommal frisch uusfüllä.
Philipp: Mir händ gmärkt, das mer nöd chönd mit Chartä zalle, also hämmer eus uufteilt. D’Jasmin hätt s’Formular uusgfüllt und ich bin go Gäld uuftriibe.
Jasmin: Ich hanns übrigens no zweimal uusgfüllt, will ich us sihm gekritzel nöd schlau wordä bin und voll d’Abfahrtsziit und d’Zugsnummerä verwächslet han. Underdessä hätt de Typ dä Schalter dicht gmacht und isch gange. Ich bin dänn trotzdem deht aagschtande und han eifach gwartet. Uf dä Philipp und uf de Typ.
Philipp: I derä Ziit bin ich wiedär zrugg is Hauptgebäude und deht id Haupthallä. Normalerwiis hätts ja überal Bankomaatä i jedem Kaff in Indiä. Und da wird’s am Bahnhof au einä haa. Und voll, chuum chummi innä, staht einä am Eggä. Ich inne, Chälteschock, diä ATM Kabinä sind immer uf 16 Grad abä gchüelt. Es isch dä erscht Chaschtä gsii in Indiä, wo d’Chartä würklich innezogä hätt.
Jasmin: Normalerwiis muesch si ammigs nur so churz innäschteckä und grad wider usenäh.
Philipp: Und de Chaschtä lauft voll nöd. Ich han im Fall öppä drüü Minutä mösä wartä, bis diä Chartä wider usechoo isch. Okeh, ich also widär use. Und das isch dänn scho eifach widär Indiä. Da sitzäd eifach es paar Fraue am Bode ume, zmitzt i dä Haupthallä. Nöd öppä jungi, oder so, sondern normali Erwachsni. Sitzed da, ässed ächli öppis und schwätzed. Und dänn gsehn i erscht de andär Typ. Liit am Bode, näbed sich d’Reisetäsche, streckt d’Ärm und d’Füess wiit vo sich. Z’mitzt drin. De isch nöd öppä druff oder so, ihm isch wahrschiinlich eifach wöhler so. Und all andere laufed eifach um ihn ummä, beachted en gar nöd. Ich stell mir immer vor, was passiärä würd, wänn ich das s’Züri am Haabee machä würd. Uf jedä Fall hätts wiiter hinnä nomal en ATM ghaa, wo dänn au gloffä isch.
Jasmin: No bevor de Typ widär cho isch, sind andäri Lüüt hindär mir au widär aagschtandä. Und mini Hoffnig hätt sich nach paar Minutä beschtätigt. No bevor dä Philipp widär choo isch, sind mini neue Datä in Kompi ghackt wordä und dä Drucker hätt scho gratterät, wo dä Philipp dänn mit em Gäld näbed mir gschtande isch.
Philipp: Mir sind jetzt schtolzi Bsitzer vommenä Tiket, Waiting List ‚no problem‘-zwei und ‚no problem‘-drüü. Mal luegä, wo anä diä eus bringed.
Jasmin und Philipp: ab